Verkeert

Ondertussen in Zuid-Afrika

Wie de vok! Weet jy een surefire manier om jou huys se waarde te drop met R100k? Nou? Nou? Seg eerlijk.
Mooi land, dat Zuid-Afrika. Ooit was het van ons, nu niet meer, hoewel Bert en zijn mannen erg hun best gedaan hebben om het opnieuw te veroveren. Er zijn nog mensen die er een soort van Nederlands spreken, en de echte liefhebber herkent daarin het Nederlands dat Vondel gesproken moet hebben – welke Hollander doet die Afrikaanders dat na? Verder: natuur. Muziek met humor (check die auto dan op 2:36). En natuurlijk braai. Braai? Ach man, iedereen weet onderhand wat braai is. “Braai is 'n sosiale tradisie waartydens vleis op 'n rooster of braaier gaargemaak word”, zoals de Afrikaner zeggen. Skottelbraaien kan je sinds jaar en dag kopen bij kampeerwinkels of de betere discountsupermarkt. De connaisseur koopt bij de speciaalzaak, al dan niet online. Klinkt leuk toch, skottelbraai, veel beter dan barbecue, dat is zo Engels, nee, dan de skottelbraai, zo een voor je karbonaaie erop te braaie, man man man wat een feest, dat kennen we hier in Holland tenminste. Wat nou taal van Vondel? Skottelbraai.
Voor alle duidelijkheid: een braai is gewoon een barbecue en een skottelbraai is verzonnen door een slimme marketingjongen die daar ongelofelijk rijk mee is geworden. Maar tijdens onze omzwervingen op het wereldwijde web kwamen wij toch maar mooi een heel fraaie braai tegen die wij u niet willen onthouden. Zo een braai die je vrienden in een handomdraai in luid applaus doet ontsteken en laat kraaien van “wie de vok!”. Goed, volgens kenners van de lokale huizenmarkt komt hij de waarde van de woning niet ten goede. Schattingen lopen op tot een waardeverlies van 100.000 Rand (10.500 euro), wat al gauw een derde is van de prijs van een gewoon rijtjeshuis aldaar. Critici laken bovendien het feit dat er op gas gebraaien wordt. “Gras jij maai, houtskool jij braai” is geen Afrikaans spreekwoord, maar het zou het goed kunnen zijn, en dat heeft verder niets met de hele kwestie van doen, maar een beetje spanning opbouwen kan geen kwaad. Hopend dat u net zo’n fan bent als wij, presenteren wij u, hier is ie dan, vers uit Zuid-Afrika: de autobraai. Lekker grillen op de grille, is het geen giller?
Volgende week: potjiekos.

geplaatst door Jacques Ventoux op 30 juli 2010

Lieve Maria

Het reeds geruime tijd geleden gevallen kabinet kun je met veel dingen vergelijken, maar misschien nog wel het beste met een café dat al veertig jaar over zijn glorietijd heen is. Waar de gordijnen en de muren geel zijn van lang vervlogen rook, het meubilair gebutst is en de bar morsig. Het enige wat er nog in zo’n café over de toog gaat zijn ontzettend dooie biertjes, van die laffe glaasjes lauwe pis waar geen vlokje schuim in te bekennen valt.

Heden is Maria van der Hoeven kastelein. Officieel is zij nog steeds werkzaam als minister van Economische Zaken, maar eigenlijk is ze zo demissionair dat het een treurig schouwspel is - als de Prins Carnaval van vorig jaar die nog maar eens een keer alaaf roept omdat dat hem nou eenmaal in de mond bestorven ligt.
Het glaasje verschaald geelwater dat zij u aanreikt bestaat eruit dat zij dolgraag wil dat wij, burgers van Nederland, de brandstofprijzen kunnen vergelijken. De brandstofmarkt is volgens haar niet transparant genoeg, dus komt de concurrentie in het gedrang en is de consument (u, ik) slechter af.
Gelukkig is daar hare excellentie de kastelein Maria, die ons uit deze penibele situatie redt. Hoe dan?

Lees meer

geplaatst door Turbo Baccara op 29 juli 2010

Navigatie: het eind zoek

Kan u nog zonder navigatie? Dikke kans dat u behoort tot de 73% automobilisten die tijdens de vakantie vertrouwt op het pratende schermpje. De buren van Autoblog hebben er een leuk woord voor gevonden: navislavie. Laten we er geen doekjes om winden: navislavie is dodelijk voor uw richtinggevoel. Natuurlijk, u heeft geen ruzie meer met uw partner die geen kaart kan lezen. Het is ook afgelopen met het paniekerige gezoek naar alternatieve routes, opgejaagd door toeterende locals en gehinderd door verkeerd opgevouwen kaarten. Het aantal echtscheidingen na de zomerperiode is sinds de introductie van betaalbare systemen waarschijnlijk significant gedaald. Het aantal verdwaalde vakantiegangers die na een barre tocht van weken eindelijk de bewoonde wereld weer bereiken waarschijnlijk ook. Hoewel je toch aardig je best moet doen om in Frankrijk of Duitsland serieus te verdwalen. Zeker als je een kaart bij je hebt. Je hebt ze er natuurlijk altijd tussen zitten die er echt een soepzooitje van maken, maar ook zonder tomtom is een paar uur tierend rondrijden vaak wel genoeg om die camping terug te vinden. Toch?
Maar omdat gemak de mens dient en wij liever lui dan moe zijn, vertrouwen wij massaal op ons lulijzer-plus. Met als gevolg dat we wel komen waar we wezen willen, maar toch niet weten waar we zijn. De wereld van de navislaaf bestaat niet uit geografische verhoudingen – Utrecht ligt 40 kilometer ten zuidoosten van Amsterdam, en om van U naar A te komen moet je over de A2 en vervolgens de A10 – maar uit een aantal willekeurige afslagen. Waarom deze wel en de vorige niet? Waarom naar het noorden en niet naar het zuiden? Je weet het niet. Je lot ligt in handen van het kastje aan het raam of in het dashboard.
Is dat erg? Dat ligt aan de levensvisie die u erop nahoudt. Feit is dat het kan leiden tot bizarre taferelen: auto’s die stations binnenrijden. Bussen die onder bruggen vastzitten omdat hun navi geen rekening houdt met hoogte. Een Italiaan die vastzit op een tramspoor. En ondergetekende die over de Autobahn raasde met een slordige 180 km/u en blind vertrouwend op de techniek geen aandacht schonk aan een snelheidsbeperking. Stond niet op het scherm, wel langs de weg – flits ging de camera, en de Duitse autoverhuurder was er als de kippen bij om meneer Ventoux een dikke prent door te sturen. Geen idee waar het gebeurd is, trouwens.

geplaatst door Jacques Ventoux op 23 juli 2010

iPad winnen?

Goed aangekomen op je vakantiebestemming? Mooi! Was die vakantiecheck dus niet voor niets. Laat aan de thuisblijvers zien hoe leuk het was met een persoonlijk kaartje. Doe mee: de leukste belonen we met een iPad of een Flip video!

geplaatst door Maistro Dyl op 22 juli 2010

Voetbal om door vier ringetjes te halen

Helaas, het resultaatgerichte voetbal van bondscoach Bert van Marwijk heeft het afgelegd tegen Spaanse esthetiek. Mocht u nog geen genoeg van voetbal hebben en kunt u een mooie pot waarderen? Denk dan eens aan het tafelvoetbalspel van Audi Design. Twee jaar geleden presenteerde de designafdeling van de autobouwer deze gadget bij wijze van stijloefening. Nu gaat het spel in beperkte serieproductie: twintig exemplaren worden er gemaakt. Grotendeels met de hand, zo meldt het persbericht van de fabrikant. Basismateriaal is hout, versterkt met aluminium en kunststof. “ Evenals de gebruikte materialen is ook de afwerking van het allerhoogste niveau, dus typisch Audi. Het resultaat is dan ook een tafelvoetbalspel dat aan de allerhoogste eisen voldoet”, luidt het. Vandaar dat het spel wordt aangeprezen met Audi’s slogan ‘voorsprong door techniek’.
Volgens Wolfgang Egger, hoofddesigner van Audi, is het een bijzondere uitdaging om het typerende design van de auto’s van Audi te vertalen naar andere gebruiksvoorwerpen: “Bij dit voetbalspel hebben we gekozen voor vloeiende, grote vlakken die worden afgewisseld met scherpe lijnen. Het frame van geborsteld aluminium zorgt daarbij samen met de witte basiskleur voor een spannend contrast. Inmiddels hebben in Audi’s opleidingswerkplaatsen in Ingolstadt en Neckarsulm tien leerlingen in een jaar tijd tien exemplaren van het spel gebouwd. Dit handwerk vond plaats onder het toeziend oog van het Audi Design-team in München. Deze tien exemplaren vormen de basis voor de beperkte serieproductie die wordt uitgevoerd door gerenommeerde tafelvoetbalfabrikant Leonhart.
Het voetbalspel is inmiddels getest door de Duitse tafelvoetbalkampioen Thomas Przesdzink. Zijn oordeel: “Het tafelvoetbalspel ziet er fantastisch uit en de speeleigenschappen zijn perfect – het is zonder problemen inzetbaar bij competities en toernooien.”
Wij onthouden ons van verdere toespelingen op het WK. Ons rest slechts de prijs te noemen van dit staaltje vakwerk: voor 12.900 heeft u een echt Audi tafelvoetbalspel op zolder.

geplaatst door Jacques Ventoux op 13 juli 2010

Autodief blijft weg van rare kleuren

Autodiefstal: wat doe je eraan? Dikke alarminstallatie inbouwen? Kan. Maar je kan ook je auto roze verven. Autodieven willen namelijk geen auto in een opvallende kleur. Behalve roze zijn ook oranje en geel uit de gratie. Een saaie zilvergrijze of blauwe bak is veel beter te verkopen. Scheelt al gauw een rug ofzo – een rooie, inderdaad, nog zo’n kleur waar je geen heler een plezier mee doet. Dat vogelde Ben Vollaard uit, onderzoeker aan de Universiteit van Tilburg. Zijn onderzoeksopdracht: “de economie van het criminaliteitsbeleid”.
Maar misschien heeft Vollaard nog iets over het hoofd gezien. Er zijn namelijk maar heel weinig roze auto’s. En de roze auto’s die er zijn blijven niet lang roze. In april riep Fiat alle circa 100 roze Fiat Cinquecento’s terug omdat ze hun kleur verloren. Autodieven lezen ook de krant en stelen liever een beetje kleurvast. Aan de andere kant, als iedereen nu naar de dealer rent voor een roze of oranje auto (die laatste is ook helemaal niet denkbeeldig gezien de prestaties van "onze jongens" in Zuid-Afrika), dan is ook de autodief gekke Henkie niet. De economie van de voertuigcriminaliteit is dan ook nauw verknoopt met de ontwikkeling van de modetrends in autokleuren. Of, in gewonemensentaal: ze jatten wat verkoopt. Dat onderkent ook Vollaard: in de jaren ‘90 kon je op de zwarte markt tenminste nog aankomen met een tweedehands en tweederangs rood racemonster voor een prikkie. Die tijd is geweest. Overigens is ook de tijd geweest dat er 25.000 auto’s per jaar gestolen werden. Ook de jaren ‘90. Inmiddels schurken de diefstalcijfers personenauto’s (pdf alert) tegen de 11.000 aan. Per jaar. Terwijl er jaarlijks een paar honderdduizend nieuwe auto’s worden verkocht. Lullig voor de slachtoffers, maar peanuts op het totaal. Toch bang uw bolide straks in Oost-Europa op de stoep staat? Ren naar de winkel en koop nagellak. Heel veel nagellak.

geplaatst door Maistro Dyl op 12 juli 2010

Ondertussen in België

Vraag: hoeveel Belgenmoppen zijn er?
Antwoord: niet één, ze zijn allemaal waar.
Dat is misschien wat sterk, of straf, zoals de zuiderburen zeggen, maar het is toch een bijzonder volkje daar in het Belgische. Neem nu de Gentenaar Stefaan Streulens. Stefaan werkt als ecologisch tuinier op een lokale begraafplaats, en als hij ‘s morgens om kwart voor acht op het werk aankomt, heeft hij aalscholvers gezien, reigers en tientallen eenden. En dat allemaal vlak bij het centrum van Gent. Wat doet Stefaan namelijk? Wel, hij neemt als het ook maar een beetje weer is de kajak naar zijn werk. Dat heeft hij geleerd van een brandweerman. Die deed het al jaren. Stefaan had al heel lang een kajak en dacht, komaan, laat ik het ook eens proberen. Sindsdien is er een wereld voor hem open gegaan. Vol gevogelte, zo blijkt, maar ook vol blijdschap: “Het is een onvergelijkbaar gevoel. Ik kom letterlijk met de glimlach aan”, verklaart Stefaan. Wat hij met die glimlach moet op een begraafplaats, dat vertelt het verhaal niet, maar wij nemen direct aan dat Stefaan intens geniet van zijn watertochtje. Zes kilometer in 1 uur 15 is niet snel, maar er is geen file, geen gekeutel, er zijn geen bumperklevers, geen linksplakkers, geen Giel Beelen op de radio, geen verkeerslichten, geen flitsers, geen matrixborden, geen werkzaamheden – het paradijs. Goed, er zijn heel veel vogels, daar moet je van houden. En hij moet een zwemvest aan van de verzekering. En o ja, er is een sluis en die gaat pas om 8 uur aan. Dus als hij om kwart voor acht op zijn werk wil zijn, en dat wil hij want dat moet, dan moet hij langs de glibberige kademuur op de kant klimmen en vervolgens zijn kajak van 70 kilo uit het water zeulen om de sluis klunend te ronden. Kortom, met Stefaan moet je geen ruzie krijgen. Maar getuige dit openhartige interview in de Gentse editie van Het Nieuwsblad is Stefaan Streulens, ecologisch tuinier op een lokale Gentse begraafplaats, gewoon een toffen gast met wie u graag eens op café zou gaan voor ‘nen pint of twee.

geplaatst door Jacques Ventoux op 1 juli 2010

TT Assen, want regels gelden alleen voor anderen

Het was me het feestje wel, deze TT. Zien racen doet racen, dus werden donderdag tot en met zaterdag een slordige 2400 boetes uitgeschreven voor snelheidsduivels en stuntmannen op de Afsluitdijk. Het is immers volkomen veilig en normaal om met 210 kilometer per uur over de openbare weg te suizen en wheelies te trekken en dat soort dingen meer. De politie kan waarschuwen wat ze wil, daar hoef je je toch niks van aan te trekken? Regels gelden uitsluitend voor anderen.
Bijvoorbeeld voor hoeren. Wat zeg je nou, Ventoux? Ja, prostituees. De Drentse politie zag namelijk een piek in het aantal advertenties waarin dames van lichte zeden zich aanboden. Die piek was er “met het oog op de TT van komend weekeinde” (schrijft Trouw lekker duidelijk). Duizenden motorliefhebbers kwamen naar Assen, dus dat is een mooie gelegenheid om de horizontale arbeidsmarkt eens te inspecteren, zo dacht de arm der wet, en ging een rondje bellen. Maar liefst vier lichtekooien moesten opdraven, en inderdaad, eentje had haar “zaakjes niet op orde”. Vier? Piek? Het zal wel met mankracht te maken hebben. Daar heeft de politie immers chronisch gebrek aan.
Maar het echte nieuws uit Assen is toch de “Neanderthaler”: de man die lachend over een KLPD-auto urineert, dat laat filmen en vervolgens op internet gooit. Echt, gast, wat ben je nou voor binkie? Wie bewijs je hier een dienst mee? Is je moeder trots op je? Als ik de politie was zou ik als eerste vragen wat hij dan wel gestemd heeft. Dikke kans dat het er zo eentje is die om het hardst roept dat er harder gestraft moet worden. Behalve hijzelf, natuurlijk, want een geintje moet kunnen.
Gelukkig wist een groot deel van de TT-gangers zich wel te gedragen. Op achttien aanhoudingen om diefstal, vernieling, openlijke geweldpleging, mishandeling, belediging van de politie en brandstichting in de TT-nacht na, dan. Gezellug! Je zou bijna vergeten dat het om een heel mooi sportevenement gaat dat dit jaar voor de tachtigste keer gehouden werd.

geplaatst door Jacques Ventoux op 30 juni 2010

Snelweg in achtertuin of plaat voor je kop?

Het is ook nooit goed. In de Telegraaf vandaag: “Snelweg in achtertuin”. Het gebeurt in Delft en het is een regelrechte SCHANDE! Bewoners zijn woest! Want: de gemeente Delft heeft in HUN! achtertuin een SNELWEG! aangelegd. Jawel, een snelweg. En de arme bewoners konden er niks aan doen. “Ons is helemaal niks verteld. We kregen een kaartje in de bus met een tekening van de tijdelijke weg en daar moest iedereen het mee doen”, aldus een briesende bewoner, die het ook nog “pure terreur” vindt.
Ja, een snelwegje hier of daar is zo gebouwd. De benodigde vergunningen en procedures zijn er in Nederland doorgaans in een weekje wel doorheen gejast, en als die schop eenmaal de grond in is kun je de dagen tellen totdat de koningin opdraaft en met een grote schaar haar bijdrage levert aan de uitbreiding van ’s Heeren wegen.
Maar wacht eens even. Bij nader inzien is het wel een beetje een rare snelweg. Je mag er namelijk maar 30 kilometer per uur. “Er staan 30 km-borden, maar iedereen, zelfs het bouwverkeer, maakt er een racebaan van. We kunnen het terras niet meer af zonder gevaar voor eigen leven. De bijkomende herrie en stank zijn ronduit vreselijk. En dan te bedenken dat de bouw van de spoorzone ook nog eens veel langer gaat duren dan ze hadden gezegd”, huilt onze Delftenaar tegen de krant van wakker Nederland.

Lees meer

geplaatst door Jacques Ventoux op 30 juni 2010

Moord! Brand! Ramp- ...oh nee, niets aan de hand

Is het de warmte? Is het de constante aanblik van al dat oranje? Zijn het de biertjes en wijntjes van het warme weekend? Is het komkommertijd? Is het nu afgelopen? Houdt het dan nooit op? Zijn ze helemaal belatafeld? Is er dan niemand meer te vertrouwen? Gaat het een beetje? Mag het een onsje meer zijn? Korreltje zout? Koekje erbij? Ook zo verzot op exposure? Met je organisatie lekker in het nieuws? Ook al heb je niks te melden? Ligt al die gebakken lucht u ook zo zwaar op de maag? Bent u aan het werk? Is dat omdat u niet van voetbal houdt? Staat uw baas u niet toe om vrij te nemen voor het WK? Of zit uw gezonde arbeidsethos u in de weg? Of had u vrij genomen? Halve dag of lekker een hele?

Vragen, vragen, maar één ding is zeker: ook het zoveelste “verkeersalarm” van de ANWB slaat weer als een tang op een varken. Veertig armazalige kilometertjes stonden er vanmiddag, tegen 0 normaal. Het wachten is nu op de ANWB die gaat roepen dat het maar goed is dat ze iedereen op tijd gewaarschuwd hebben. De ANWB wijst de stuurloze burger de weg en loodst hem door de jungle van het hedendaagse verkeer naar de veilige thuishaven waar de chips koud staan en het bier kraakt in de schaal. Zijn ze nou helemaal betoeterd.

geplaatst door Jacques Ventoux op 28 juni 2010