Verkeert

Vakantiecheck
BOVAG

Categorie: What's happening

Lachen met drank in het verkeer

Goed, bij Verkeert.nl zijn we allerminst gecharmeerd van rijden onder invloed. Bezopen achter het stuur kruipen is vragen om problemen, en die zijn al gauw ernstig als je met een paar honderd kilo enkele tientallen kilometers per uur rijdt. En de hele zwik dus te laat in de ankers gooit als het nodig is. Aan de andere kant zijn we ook je moeder niet en evenmin de dominee, dus wie zijn wij om niet te zwichten voor de charme van René van der Gijp die eens even een fraaie sigaar uit de oude doos tevoorschijn tovert? Filmpje! En nou niet allemaal gaan uitproberen, want de politie heeft ook internet en ziet u al aankomen. Oh, uw chauffeur is ook al weggerend? Rent u hem maar achterna, dan parkeren wij de auto wel even.

Handige app omdat je niets te verbergen hebt!

Net als de meeste mensen heeft u ongetwijfeld niets te verbergen, of heel weinig. Natuurlijk, iedereen doet wel eens iets dat eigenlijk niet mag. Dat is soms nodig, en soms is het ook gewoon lekker. Maar over het algemeen blijft u binnen de lijntjes, al was het maar omdat u inziet dat het zonder die lijntjes een janboel zou worden. Nietwaar? Wel waar.
Tegelijkertijd heeft u waarschijnlijk een hekel aan pottenkijkers. Het gaat een ander geen moer aan wat u doet en waar u gaat. Stel dat u ‘s ochtends een croisantje gaat halen bij de bakker en de bakker (met wie u nog nooit een woord gewisseld hebt buiten “één croisantje alstublieft”) begint opeens te vertellen waar je het goedkoopst kunt tanken. Of dat, gezien uw bioscoopbezoek van de afgelopen drie weken, u het beste die en die film kunt gaan zien. Of dat u, gezien de frequentie van uw visites bij mevrouw X of meneer Y, er goed aan zou doen scheidingsadvocaat Z eens om advies te vragen. Grote kans dat u deze bakker toesnauwt dat hij zich met zijn eigen zaken moet bemoeien, nietwaar? Wel waar.

Lees meer

Cowboys en wegpiraten

Sommige mensen hebben schijt aan alles. Neem nou die 25-jarige Amsterdammer die een paar dagen geleden het nieuws haalde. Die was een bekende van de politie, omdat hij een tijdje terug 170 reed waar je 70 mag, terwijl zijn auto niet verzekerd was. Dag roze pasje. Maar een nieuwe halen? Ho maar. Eind juli kwam de sterke arm de man weer tegen, ditmaal met een snelheid van 210 kilometer op de A2 – waar je tegenwoordig dus nog maar 100 mag. Onverzekerd, natuurlijk. En omdat je als agent toch iets moet afpakken in geval van zware overtredingen, kon de man zijn auto inleveren. En toen was het 9 augustus en stond ‘s mans vriendin op de stoep van het bureau om de auto op te halen. Mocht niet, want het ding was nog altijd onverzekerd. “O”, zei de vriendin, “dan bel ik mijn broer wel om me op te halen”. Komt de “broer” aanrijden, blijkt het weer diezelfde 25-jarige Amsterdammer te zijn, dit keer in een huurauto, maar nog altijd zonder rijbewijs. Die kenden ze wel, op het bureau, dus hup, weg huurauto. Het KLPD laat weten dat beide auto’s netjes naast elkaar geparkeerd zijn bij het bureau. Hoe de man aan die huurauto komt is niet bekend: je moet toch je paspoort en rijbewijs tonen als je een auto huurt, en gezien ‘s mans niet zo schone staat van dienst en zijn gebrek aan rijbewijs moet dat geen sinecure zijn geweest. Toch is het allemaal echt gebeurd. Of de man onthoofd wordt of gevierendeeld moet de rechter bepalen.

Lees meer

Wie steelt er nou een brommobiel?

“Hee, pst, Canta kopen? Bijna nieuw. Van een oud vrouwtje geweest. Niks mis mee. Wat? Nee, ik zeg niet hoe ik eraan kom. Is geheim. Als ik het zeg, ga jij ze daar ook halen en is mijn handel verprutst. Nou, doen of niet? Ik heb niet de hele dag de tijd.”
Verdacht? Reken maar. Dikke kans dat deze “handelaar” lid is van de Amsterdamse bende die het gemunt heeft op hoofdstedelijke Canta’s. U kent ze wel: de meest rockende, bouncende brommobielen (“waggies”) die er zijn. Dat heeft de onderwereld nu dus ook eindelijk door, met als gevolg dat er dit jaar reeds 14 zijn ontvreemd, veelal op klaarlichte dag, omdat de gemiddelde brommobielbezitter niet al te best ter been is (hoewel). Let wel: normaal gesproken verdwijnen er slechts twee per jaar. Dat zijn meestal Canta’s die hun einde voelen naderen, waarop ze uit eigen beweging op weg gaan naar het Canta-kerkhof waarvan niemand weet waar het is. Daar sterven ze in eenzaamheid, omringd met de verroeste karkassen van hun voorouders.

Lees meer

Blazen en loeien: files worden steeds gekker

En dan nu het niet-alledaagse filenieuws. Wij voorspelden het begin juni al: koeien gaan een moeilijke tijd tegemoet. Ook al is er dan geen coalitie van Trots op Nederland met de Partij voor de Dieren gekomen – althans, gezien het grillige verloop van de kabinetsformatie kan er nog van alles gebeuren. Nee, wat met name ToN al onderkende wordt keer op keer bevestigd: koeien zijn fel gekant tegen automobiliteit. Niet alleen produceren ze zoveel gas dat ze in feite de echte oorzaak van het klimaatprobleem zijn en kunnen we zonder koeien nog 1.000 jaar onbekommerd allemaal een Hummer rijden, ook maken ze zich steeds vaker schuldig aan verkeersterrorisme. In een week tijd vonden twee incidenten plaats waar koeien direct of indirect bij betrokken waren. Kilometers file waren het gevolg, de schade was enorm. Vooral het eerste incident had alles weg van een gericht verkeersterrorisme: op haast magische wijze veranderde de gelekte melk in lijm, wat de opruimwerkzaamheden ernstig hinderde. Hoe de koeien het voor elkaar hebben gekregen is vooralsnog een raadsel, maar er is reden tot ernstige zorg. De Aivd en de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb) werken naar verluidt aan een grootschalig plan van aanpak. Gezien de hoge aaibaarheidsfactor en de navenante publieksliefde voor het boviene deel der veestapel zullen deze plannen hun beslag krijgen in het diepste geheim. Eén ding is zeker: de kwaden onder de koeien kunnen maar beter ondergronds gaan, want het zal er niet mals aan toe gaan. Bronnen in welingelichte kringen spreken van een op handen zijnde slachting. De biefstukmarkt staat dan ook op het punt van instorten.
Ander filenieuws: uit het jaarlijkse onderzoek van het Openbaar Ministerie blijkt dat het overgrote deel der Nederlanders blij is met alcoholcontroles. Die vergroten immers de veiligheid op de weg. Om het heuglijke feit van de massa-acceptatie van de blaastest te vieren landden dinsdag twee enorme luchtbalonnen op de A28. De festiviteiten werden bijgewoond door een onbekend aantal automobilisten in een file van eveneens onbekende lengte als gevolg van de wegafsluiting. Ironisch genoeg werd de actie op Twitter wel als “bezopen” gekwailificeerd. Dit ondanks het feit dat het met name de wind was die niet door de blaastest kwam.

Gas is geld in de Hollandse asfaltwoestijn

Terugkomen van vakantie is vaak niet leuk. Vooral niet als je met de auto komt. Plotseling is het uit met de pret van doorrijden op halflege wegen. In Nederland kom je immers niet vaak boven de 100 kilometer per uur uit. Op steeds meer wegen wordt de maximumsnelheid teruggeschroefd van de nog altijd vrij bescheiden 120. Bijvoorbeeld de nieuwe A2: het heeft iets pathetisch om op een gloednieuwe vijfbaansweg met zijn allen voort te kruipen met 100 kilometer per uur. Als er nou nog iets te zien was, of iets leuks op de radio, maar ook dat zit er niet echt in. Met name buiten de spits schiet 100 gewoon niet op. En als je nog ergens 120 mocht, dan is Rijkswaterstaat er als de kippen bij om een mooie grote partij wegwerkzaamheden op je pad te flikkeren zodat je tientallen kilometers 90 rijden moet. Het Nederlandse wegennet verandert langzaam in een permanente file.
Nou zijn er zuurpruimen die roepen dat Nederlanders niet kunnen rijden, en ook ondergetekende bezondigt zich daar aan de borreltafel wel eens aan. Het valt niet te ontkennen dat er toch wel een aanzienlijke hoeveelheid mafketels rondrijdt die zijn auto met een slakkengangetje vlak voor jouw maximumsnelheid op de linkerbaan zwiept. Het is echter de vraag of verlaging van die maximumsnelheid dan helpt. In Duitsland hebben ze dat beter begrepen: daar weten ze meestal wel waar hun spiegels zitten en hoe die gebruikt moeten worden. En wie dat niet weet heeft pech en een laagvliegende Audi of BMW in zijn kont. Jammer van de ravage, maar de weg is er weer een stukje veiliger op.
In Nederland is dat echter ondenkbaar. Wij passen ons aan aan de zwakste broeder en kuieren op ons dooie akkertje over miljarden euro’s aan verlaten asfaltvlaktes. Want wee je gebeente als je ietsjes harder rijdt dan toegestaan: dokken zal je, en niet te zuinig. Is de verkeersveiligheid daarmee gediend? Ronduit nee. Vooral niet als de weg leeg is en de bouwplaats ook. Waarom dan toch die benauwde snelheidslimieten, waarom dan toch die talloze flitsers en trajectcontroles? Simpel. De politie heeft geldgebrek en staat te trappelen om u een poot uit te draaien. Kunt u na een uurtje Hollandse snelweg nog lachen? Doe dat dan maar naar het vogeltje.

Navigatie: het eind zoek

Kan u nog zonder navigatie? Dikke kans dat u behoort tot de 73% automobilisten die tijdens de vakantie vertrouwt op het pratende schermpje. De buren van Autoblog hebben er een leuk woord voor gevonden: navislavie. Laten we er geen doekjes om winden: navislavie is dodelijk voor uw richtinggevoel. Natuurlijk, u heeft geen ruzie meer met uw partner die geen kaart kan lezen. Het is ook afgelopen met het paniekerige gezoek naar alternatieve routes, opgejaagd door toeterende locals en gehinderd door verkeerd opgevouwen kaarten. Het aantal echtscheidingen na de zomerperiode is sinds de introductie van betaalbare systemen waarschijnlijk significant gedaald. Het aantal verdwaalde vakantiegangers die na een barre tocht van weken eindelijk de bewoonde wereld weer bereiken waarschijnlijk ook. Hoewel je toch aardig je best moet doen om in Frankrijk of Duitsland serieus te verdwalen. Zeker als je een kaart bij je hebt. Je hebt ze er natuurlijk altijd tussen zitten die er echt een soepzooitje van maken, maar ook zonder tomtom is een paar uur tierend rondrijden vaak wel genoeg om die camping terug te vinden. Toch?
Maar omdat gemak de mens dient en wij liever lui dan moe zijn, vertrouwen wij massaal op ons lulijzer-plus. Met als gevolg dat we wel komen waar we wezen willen, maar toch niet weten waar we zijn. De wereld van de navislaaf bestaat niet uit geografische verhoudingen – Utrecht ligt 40 kilometer ten zuidoosten van Amsterdam, en om van U naar A te komen moet je over de A2 en vervolgens de A10 – maar uit een aantal willekeurige afslagen. Waarom deze wel en de vorige niet? Waarom naar het noorden en niet naar het zuiden? Je weet het niet. Je lot ligt in handen van het kastje aan het raam of in het dashboard.
Is dat erg? Dat ligt aan de levensvisie die u erop nahoudt. Feit is dat het kan leiden tot bizarre taferelen: auto’s die stations binnenrijden. Bussen die onder bruggen vastzitten omdat hun navi geen rekening houdt met hoogte. Een Italiaan die vastzit op een tramspoor. En ondergetekende die over de Autobahn raasde met een slordige 180 km/u en blind vertrouwend op de techniek geen aandacht schonk aan een snelheidsbeperking. Stond niet op het scherm, wel langs de weg – flits ging de camera, en de Duitse autoverhuurder was er als de kippen bij om meneer Ventoux een dikke prent door te sturen. Geen idee waar het gebeurd is, trouwens.

Autodief blijft weg van rare kleuren

Autodiefstal: wat doe je eraan? Dikke alarminstallatie inbouwen? Kan. Maar je kan ook je auto roze verven. Autodieven willen namelijk geen auto in een opvallende kleur. Behalve roze zijn ook oranje en geel uit de gratie. Een saaie zilvergrijze of blauwe bak is veel beter te verkopen. Scheelt al gauw een rug ofzo – een rooie, inderdaad, nog zo’n kleur waar je geen heler een plezier mee doet. Dat vogelde Ben Vollaard uit, onderzoeker aan de Universiteit van Tilburg. Zijn onderzoeksopdracht: “de economie van het criminaliteitsbeleid”.
Maar misschien heeft Vollaard nog iets over het hoofd gezien. Er zijn namelijk maar heel weinig roze auto’s. En de roze auto’s die er zijn blijven niet lang roze. In april riep Fiat alle circa 100 roze Fiat Cinquecento’s terug omdat ze hun kleur verloren. Autodieven lezen ook de krant en stelen liever een beetje kleurvast. Aan de andere kant, als iedereen nu naar de dealer rent voor een roze of oranje auto (die laatste is ook helemaal niet denkbeeldig gezien de prestaties van "onze jongens" in Zuid-Afrika), dan is ook de autodief gekke Henkie niet. De economie van de voertuigcriminaliteit is dan ook nauw verknoopt met de ontwikkeling van de modetrends in autokleuren. Of, in gewonemensentaal: ze jatten wat verkoopt. Dat onderkent ook Vollaard: in de jaren ‘90 kon je op de zwarte markt tenminste nog aankomen met een tweedehands en tweederangs rood racemonster voor een prikkie. Die tijd is geweest. Overigens is ook de tijd geweest dat er 25.000 auto’s per jaar gestolen werden. Ook de jaren ‘90. Inmiddels schurken de diefstalcijfers personenauto’s (pdf alert) tegen de 11.000 aan. Per jaar. Terwijl er jaarlijks een paar honderdduizend nieuwe auto’s worden verkocht. Lullig voor de slachtoffers, maar peanuts op het totaal. Toch bang uw bolide straks in Oost-Europa op de stoep staat? Ren naar de winkel en koop nagellak. Heel veel nagellak.

TT Assen, want regels gelden alleen voor anderen

Het was me het feestje wel, deze TT. Zien racen doet racen, dus werden donderdag tot en met zaterdag een slordige 2400 boetes uitgeschreven voor snelheidsduivels en stuntmannen op de Afsluitdijk. Het is immers volkomen veilig en normaal om met 210 kilometer per uur over de openbare weg te suizen en wheelies te trekken en dat soort dingen meer. De politie kan waarschuwen wat ze wil, daar hoef je je toch niks van aan te trekken? Regels gelden uitsluitend voor anderen.
Bijvoorbeeld voor hoeren. Wat zeg je nou, Ventoux? Ja, prostituees. De Drentse politie zag namelijk een piek in het aantal advertenties waarin dames van lichte zeden zich aanboden. Die piek was er “met het oog op de TT van komend weekeinde” (schrijft Trouw lekker duidelijk). Duizenden motorliefhebbers kwamen naar Assen, dus dat is een mooie gelegenheid om de horizontale arbeidsmarkt eens te inspecteren, zo dacht de arm der wet, en ging een rondje bellen. Maar liefst vier lichtekooien moesten opdraven, en inderdaad, eentje had haar “zaakjes niet op orde”. Vier? Piek? Het zal wel met mankracht te maken hebben. Daar heeft de politie immers chronisch gebrek aan.
Maar het echte nieuws uit Assen is toch de “Neanderthaler”: de man die lachend over een KLPD-auto urineert, dat laat filmen en vervolgens op internet gooit. Echt, gast, wat ben je nou voor binkie? Wie bewijs je hier een dienst mee? Is je moeder trots op je? Als ik de politie was zou ik als eerste vragen wat hij dan wel gestemd heeft. Dikke kans dat het er zo eentje is die om het hardst roept dat er harder gestraft moet worden. Behalve hijzelf, natuurlijk, want een geintje moet kunnen.
Gelukkig wist een groot deel van de TT-gangers zich wel te gedragen. Op achttien aanhoudingen om diefstal, vernieling, openlijke geweldpleging, mishandeling, belediging van de politie en brandstichting in de TT-nacht na, dan. Gezellug! Je zou bijna vergeten dat het om een heel mooi sportevenement gaat dat dit jaar voor de tachtigste keer gehouden werd.

Snelweg in achtertuin of plaat voor je kop?

Het is ook nooit goed. In de Telegraaf vandaag: “Snelweg in achtertuin”. Het gebeurt in Delft en het is een regelrechte SCHANDE! Bewoners zijn woest! Want: de gemeente Delft heeft in HUN! achtertuin een SNELWEG! aangelegd. Jawel, een snelweg. En de arme bewoners konden er niks aan doen. “Ons is helemaal niks verteld. We kregen een kaartje in de bus met een tekening van de tijdelijke weg en daar moest iedereen het mee doen”, aldus een briesende bewoner, die het ook nog “pure terreur” vindt.
Ja, een snelwegje hier of daar is zo gebouwd. De benodigde vergunningen en procedures zijn er in Nederland doorgaans in een weekje wel doorheen gejast, en als die schop eenmaal de grond in is kun je de dagen tellen totdat de koningin opdraaft en met een grote schaar haar bijdrage levert aan de uitbreiding van ’s Heeren wegen.
Maar wacht eens even. Bij nader inzien is het wel een beetje een rare snelweg. Je mag er namelijk maar 30 kilometer per uur. “Er staan 30 km-borden, maar iedereen, zelfs het bouwverkeer, maakt er een racebaan van. We kunnen het terras niet meer af zonder gevaar voor eigen leven. De bijkomende herrie en stank zijn ronduit vreselijk. En dan te bedenken dat de bouw van de spoorzone ook nog eens veel langer gaat duren dan ze hadden gezegd”, huilt onze Delftenaar tegen de krant van wakker Nederland.

Lees meer

volgende