Verkeert

Gas is geld (2): schot in de zaak

Opzienbarend nieuws: sinds de openstelling van de vernieuwde A2 worden er veel meer hardrijders gesignaleerd. Ja, echt, een woordvoerder van het KLPD heeft het zelf gezegd. Reed voorheen zeven tot tien procent van de weggebruikers te hard, sinds juli trapt maar liefst een vijfde van de automobilisten het gaspedaal te diep in. Leuk voor het KLPD, want die schreven lekker een slordige tienduizend bonnen in een maand (hallo quotum), maar zoals wij ons al eerder afvroegen: hoe is de verkeersveiligheid daarbij gebaat? Natuurlijk, de kans op ernstige ongelukken neemt af naarmate je de snelheid verlaagt, maar een snelweg heet niet voor niets snelweg. Voor maximale veiligheid moet je het verkeer helemaal stil zetten, maar dat is dus niet helemaal de bedoeling.
Gelukkig zijn ze in Den Haag ook wakker geworden. Eurlings wil “op rustige tijden” 120 kunnen rijden. En de toekomstige coalitie heeft samen met haar gedogende vrienden van de PVV zelfs gevraagd om 130 of 140 buiten de spits. Nou ja, of dat misschien onderzocht kon worden. Traag als dikke stront door een trechter dus, of als verkeer buiten de spits op de gloednieuwe A2 dus, maar met een beetje geluk komt er toch nog een keer schot in.

geplaatst door Jacques Ventoux op 27 augustus 2010

Groen gat in de schatkist

Dat wij rustig kunnen slapen is een ding dat zeker is: de overheid waakt namelijk over ons. Dat is bekend. De overheid bestaat uit louter wijze mensen die het beste met het volk en de natie voor hebben. Deze wijze mensen zijn door ons het volk gekozen uit ons midden om ons te leiden met visie en daadkracht, met oog voor het algemeen belang en zonder iemand tekort te doen. Streng doch rechtvaardig. Door weer en wind. Als een rots in de branding.
Of misschien is er toch meer waarheid in het gezegde dat elk volk de leiders krijgt die het verdient? Wij Nederlanders staan bekend om onze zuinigheid, maar inmiddels ook voor onze licht hysterische neigingen. De afgelopen jaren kwam er nogal wat incidentenpolitiek voorbij: krasse wetgeving tegen marginale problemen. Paddo’s moesten verboden, gloeilampen ook, de normen en waarden vlogen je om de oren, het rookverbod moest ingevoerd, iemand riep kopvoddentaks en laatst weer moest de benzinemarkt transparanter. Het is een kleine greep uit een enorme vergaarbak aan zinloze hypes waar onze overheid zich door liet meeslepen. Intussen woedde de bouwfraude en pleegden ABN Amro en DSB Bank roofbouw op hun klanten en hun kapitaalpositie – geen haan die er naar kraaide. Langetermijnvisie? De dag na morgen? Nee, verder dan de volgende verkiezingen kijkt bijna niemand.
Zo kon het gebeuren dat in 2010 een vijfde van de verkochte auto’s vrij is van BPM en wegenbelasting. Met een klein of hybride scheurijzer onder je kont rij je praktisch voor gratis, want behalve belastingvrij gebruikt het autootje ook nog eens heel weinig brandstof. Dat is bijzonder prettig met het oog op het milieu en de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen uit verre vreemde landen. Maar waar onze goedertieren overheid even geen rekening mee had gehouden, is dat de Nederlander eerst en vooral denkt met de portemonnee. Als er iets te halen valt zijn we er als de kippen bij.
En zo zaagde diezelfde overheid vakkundig de poten onder haar heiligste melkkoe van de afgelopen decennia vandaan. De autobelastingen, of liever het gebrek daaraan, slaan een gat van jewelste in de schatkist. Bent u ook zo verrast? Waarschijnlijk niet. Den Haag is de schrik echter om het hart geslagen en volgend jaar rijdt u vermoedelijk in een veel te kleine auto die veel te veel geld kost omdat de wegenbelasting fors is opgeschroefd. En net als u wil iedereen van dat grut af en gewoon waar voor zijn geld rijden, dus voor uw voormalig belastingvrij vehikel ziet u geen cent meer terug. Want het milieu is ontzettend belangrijk, behalve als het geld kost. En verder mag u natuurlijk gewoon voor de kosten van krom beleid opdraaien. De maatschappij, dat ben jij, of niet dan?

geplaatst door Maistro Dyl op 6 augustus 2010

Lieve Maria

Het reeds geruime tijd geleden gevallen kabinet kun je met veel dingen vergelijken, maar misschien nog wel het beste met een café dat al veertig jaar over zijn glorietijd heen is. Waar de gordijnen en de muren geel zijn van lang vervlogen rook, het meubilair gebutst is en de bar morsig. Het enige wat er nog in zo’n café over de toog gaat zijn ontzettend dooie biertjes, van die laffe glaasjes lauwe pis waar geen vlokje schuim in te bekennen valt.

Heden is Maria van der Hoeven kastelein. Officieel is zij nog steeds werkzaam als minister van Economische Zaken, maar eigenlijk is ze zo demissionair dat het een treurig schouwspel is - als de Prins Carnaval van vorig jaar die nog maar eens een keer alaaf roept omdat dat hem nou eenmaal in de mond bestorven ligt.
Het glaasje verschaald geelwater dat zij u aanreikt bestaat eruit dat zij dolgraag wil dat wij, burgers van Nederland, de brandstofprijzen kunnen vergelijken. De brandstofmarkt is volgens haar niet transparant genoeg, dus komt de concurrentie in het gedrang en is de consument (u, ik) slechter af.
Gelukkig is daar hare excellentie de kastelein Maria, die ons uit deze penibele situatie redt. Hoe dan?

Lees meer

geplaatst door Turbo Baccara op 29 juli 2010

ToN en PvdD voor rund- en filevrij NL

Verkiezingsdag! Autoblog.nl deed een rondje partijen en ondervroeg ze over een aantal auto-gerelateerde onderwerpen. Daar hebben ze een overzichtje van gebakken en dat is een handige aanvulling (meer natuurlijk niet) op het hier al eerder genoemde mobiliteitsdebat. Toch krijgt het blog een buitengewoon interessante uitspraak los van de Partij voor de Dieren. Wie deze briljante geest is vertelt het verhaal niet want het vraaggesprek ging via de e-mail, maar op de vraag hoe de PvdD denkt maatregelen te nemen zonder de indruk te wekken de auto als melkkoe te gebruiken, antwoordde deze anonieme dierenvriend: “De Partij voor de Dieren vindt dat er al genoeg melkkoeien zijn in Nederland”.

Lees meer

geplaatst door Jacques Ventoux op 9 juni 2010

Verkeersdebat met het mes op tafel

In de komende verkiezingen is het verkeersbeleid eindelijk een belangrijk thema. Op 9 juni gaat het over een enorme kluwen van vragen rond mobiliteit. Daarom organiseerden de auto-brancheorganisaties BOVAG en Rai Vereniging op 1 juni het Mobiliteitsdebat. In Den Haag schoven acht verkeerspsecialisten aan van diverse politieke partijen. Onder leiding van Frénk van der Linden debatteerden ze over stellingen en beantwoordden ze vragen uit de zaal (samenvatting op Youtube: deel 1 en deel 2). Handig om te zien waar partijen staan, dat wel, maar aan de andere kant is het ook wel echt heel duidelijk verkiezingstijd. En wat doen politici in verkiezingstijd? Goed voor de dag komen. Ellebogenwerk. Spreken in oneliners. Ronken als een ouwe diesel. Debatteren met het mes op tafel: u zegt – ja, maar u zegt – uit onderzoek blijkt – uit ander onderzoek blijkt – hoe legt uw partij dat uit – u bent zelf gek – wij zijn malle pietje niet – wij zijn de beste – nee wij – stem op ons!
Buitengewoon vermakelijke kost dus, daar op de joetjoep. En stiekem toch ook wel leerzaam, want door dat onweer van oneliners (ToN: “Een koe is milieuvervuilender dan een auto”) heen krijg je dus wel mooi even de partijstandpunten op een presenteerblaadje. Heel benieuwd welke partijen uiteindelijk hun verkeerskundig inzicht met elkaar in beleid mogen gaan omzetten. Als je ze elkaar zo in de haren ziet vliegen denk je haast dat het er wel nooit van komen zal: eens zijn ze het over niks. Dat is dan ook het grote nadeel van verkiezingsdebatten: het onderwerp is ingewikkeld, de tijd is beperkt en aan de onderhandelingstafel moet er flink wat water bij de wijn.

geplaatst door Jacques Ventoux op 7 juni 2010

Fietsdiefstal in het Noord-Korea van Europa

Weet u nog, drie jaar geleden? Balkenende trok met zijn kabinet honderd dagen het land in om te luisteren naar de mensen. Dat kon toen nog, want er was geen crisis, de mensen waren altijd vriendelijk en goedgeluimd en de zon scheen altijd. Geen wonder dat een van de “beleidsspeerpunten” waar de ploeg mee op de proppen kwam de daadkrachtige bestrijding van fietsendiefstal was. Met opgeheven vuist bond Balkenende de strijd aan met het kwaad van de moderne tijd. Honderdduizend fietsendiefstallen minder per jaar, dat was het doel. Het volk wierp zich aan zijn voeten van dankbaarheid. Eindelijk, een leider die ons uit de misère leiden zal!
En het is hem gelukt hoor. Vorig jaar 200.000 minder diefstallen dan in 2006. Goed werk!

Maar wacht eens even. Hoe komen wij aan deze cijfers? Aangiftes? Welnee. Het CBS heeft mensen ondervraagd. Twee keer zelfs: een steekproef onder 6.000 mensen en een groot onderzoek onder 200.000 mensen. In de steekproef bleek het aantal fietsdiefstallen gedaald, maar het grote onderzoek liet een stijging zien. In dit soort onderzoek geldt dat meer data = meer betrouwbaarheid, dus dat kan maar één ding betekenen: grote dikke faal, dat fietsbeleid.
Maar ja, het moet wel leuk blijven, moeten ze op het ministerie hebben gedacht. Ze zijn daar immers al jaren bezig met fietsdiefstallen terugdringen want dat hebben onze Grote Leiders juist en belangrijk bevonden. Dus roepen ze dat de fietsendiefstallen zijn gedaald, ook al zijn ze gestegen. Om met Kim Jong-Il te spreken: de staat is de goeiste en heeft altijd gelijk. Klaar. Doorlopen mensen, niets aan de hand, de overheid waakt over u.

geplaatst door Jacques Ventoux op 4 juni 2010

Het klatergoud van gele stroom

En toen was er de vondst van de eeuw. De auto staat aan alle kanten onder druk: de olie raakt op, accijnzen en heffingen rijzen de pan uit, het milieu gaat naar de knoppen en de snelweg lijkt wel een parkeerplaats. Hoe moet dat nou? Een elektrische auto heeft geen benzine nodig en stoot niets uit. Nou ja, even verderop staat de kolencentrale te roken, dus daar zit nog te weinig winst. Ook blinkt het productieproces van de gebruikelijke Li-ionaccu niet uit in milieuvriendelijkheid. Bovendien zijn ze stervensduur.

Hoe fijn zou het zijn als je elektrisch kan rijden op goedkope, milieuvriendelijke elektriciteit, gebruik makend van goedkope accutechniek? Toegegeven, de files worden er niet minder van, maar het scheelt in de portemonnee. Waar hebben we het dan over? Juist: gele stroom. Accu’s die werken op urine. Even de tank vol wateren en weer verder rijden. Knappe jongen die daar belasting over weet te heffen. U bespaart zelfs op het kwartje voor de toiletjuffrouw. Enige minpuntje dat we kunnen ontdekken is dat er naar verwachting vaker dronken gereden wordt. Dat bier loopt immers zo door dat de tank op een gegeven moment vol zit. Zonde om het gele goud dan maar door de plee te spoelen, toch? Kan je beter een eindje gaan *hips* rijden, dan *hik* heb je er nog wat aan.

geplaatst door Maistro Dyl op 4 juni 2010